(U kunt het artikel ook in pdf lezen en downloaden

https//www.toetsalles.nl/pdf/begg1.pdf)

Alistair Begg, kun je als christen een lhbtq huwelijk bijwonen?

1. Zijn omstreden advies

Alistair Begg is een bekende Amerikaanse predikant. Hij heeft recent een zeer omstreden advies gegeven. Een vrouw vroeg aan hem of ze, als christen, het huwelijk van een transfamilielid kon bijwonen. Waarschijnlijk ging het om een biologische man die meent een vrouw te zijn of om een biologische vrouw die meent een man te zijn, die met iemand van het eigen biologische geslacht ging trouwen.

Ze was uitgenodigd voor het lhbtq huwelijk van haar kleinkind. Kon ze die uitnodiging aannemen? Begg heeft haar geadviseerd om het te doen. Hij vroeg of het familielid wist dat zij tegen het huwelijk was. Zij zei dat dit het geval was. In dat geval kun je het, volgens hem, wel doen. In een latere toelichting stelde hij zelfs dat de liefde gebied om het te doen. Je bent een farizeeër als je het niet doet. Uit die toelichting bleek ook dat hij het over lhbtq huwelijken in het algemeen had.

2. Een actuele en praktische vraag

Kun je als christen een lhbtq huwelijk bijwonen? Ook wij komen als christenen onvermijdelijk voor deze vraag te staan. Verschillende christenen uit mijn omgeving hebben de laatste jaren zo’n uitnodiging gehad. Een familielid, een collega, een vriend, een buurman nodigt je uit voor een homohuwelijk (gewoon of trans). Wat doe je dan? Kun je als christen zo’n huwelijk bijwonen? Welke aanwijzingen staan er in de Bijbel?

Voor we hier op ingaan, eerst enkele opmerkingen die van belang zijn voor de beantwoording van de vraag.

3. Enkele belangrijke opmerkingen

+ Het homohuwelijk heeft grote symbolische waarde

De legalisering van het homohuwelijks was de sluitsteen van de homo-emancipatie. Het was de afronding van de normalisatie van homoseksualiteit. Het homohuwelijk heeft daarom grote symbolische waarde. Zo wordt het ook door lhbtq mensen gezien. Ze hebben er tientallen jaren voor gestreden. Het is het symbool van de maatschappelijke goedkeuring en acceptatie.

+ Hoe God er tegen aankijkt

God heeft de schepping op een bepaalde manier ingericht, ook op het gebied van huwelijk en seksualiteit. Dit wordt de scheppingsorde genoemd. Er zijn twee geslachten, man en vrouw. Het huwelijk is een levenslang verbond tussen een man en een vrouw. Seksualiteit is bedoeld voor binnen het huwelijk.

Het homohuwelijk verwerpt Gods scheppingsorde. Het is een provocatie in de richting van God. Een daad van opstand. En het bezegelt en normaliseert een seksuele relatie tussen twee mensen die door God in de sterkste bewoordingen wordt veroordeeld. De Bijbel zegt dat een homorelatie tegennatuurlijk en schandelijk is, een gruwel voor God (Rom. 1:26,27). Volharden in de homoseksuele praktijk sluit je buiten het koninkrijk van God (1 Kor. 6:10. HSV). Als je, je er niet van bekeerd, dan zul je verloren gaan.

Zie de Bijbelstudie “Wat zegt de Bijbel over homoseksualiteit”

www.toetsalles.nl/htmldoc/homo.ha.htm

+ Besef waartoe je uitgenodigd wordt

Er is een familielid die leeft in een zonde die hem uiteindelijk in de hel zal brengen, als hij of zij er mee doorgaat. Hij nodigt je uit om een ceremonie mee te maken die zijn zondige levenswijze normaliseert, bevestigt, eert en viert.

4. Begg heeft het verkeerde advies gegeven

+ Ingaan op de uitnodiging geeft een verkeerd signaal, relativeren van de zonde

De uitnodiging aannemen, geeft het verkeerde signaal. Door dat te doen relativeer je de zonde van homoseksualiteit.

Als je het huwelijk bezoekt dan zeg je, zonder woorden, door deze daad het volgende: Dit is: “Ik ben het er niet mee eens, maar wat jullie doen is niet zo ernstig dat ik niet mee kan doen, dat ik niet mee kan vieren.“

+ Hoe kun je mee feestvieren, het bruidspaar feliciteren?

Als je de uitnodiging aanneemt vier je de zonde mee. Daar komt het op neer. Er wordt een homoseksuele relatie bevestigd en gevierd. Feliciteren? Waarmee dan? Met het normaliseren van hun zondige seksuele relatie? Door het bezoek draag je bij aan de feestvreugde.

Je doet dan precies het tegenovergestelde van wat de Bijbel ons opdraagt. We moeten niet deelnemen aan de onvruchtbare werken der duisternis, maar ze veeleer ontmaskeren.

“Want hiervan moet gij doordrongen zijn, dat in geen geval een hoereerder, onreine of geldgierige, dat is een afgodendienaar, erfdeel heeft in het Koninkrijk van Christus en God.

Laat niemand u misleiden met drogredenen, want door zulke dingen komt de toorn Gods over de kinderen der ongehoorzaamheid. Doet dan niet met hen mede. Want gij waart vroeger duisternis, maar thans zijt gij licht in de Here; wandelt als kinderen des lichts, – want de vrucht des lichts bestaat in louter goedheid en gerechtigheid en waarheid –, en toetst wat de Here welbehagelijk is. En neemt geen deel aan de onvruchtbare werken der duisternis, maar ontmaskert ze veeleer, want het is zelfs schandelijk om te noemen, wat heimelijk door hen wordt verricht; maar als dat alles door het licht ontmaskerd wordt, komt het aan de dag; want al wat aan de dag komt is licht.” (Efeze 5:5-13)

Hoe kun je iets vieren dat God haat? Waar Hij van gruwt. Waar Hij een diepe afkeer van heeft. God haat goddeloosheid.

“Uw troon, o God, bestaat eeuwig en altijd; de scepter van Uw Koninkrijk is een scepter van rechtvaardigheid. U hebt gerechtigheid lief en haat goddeloosheid; … “ (Psalm 45:7,8)

+ Je wordt medeschuldig, je werkt mee aan de normalisering van de zonde

“Wie zwijgt stemt toe.” En “Bijgestaan is meegedaan.” Zo vat de wereld het op als je een lhbtq huwelijk bezoekt. Deze spreekwoorden geven aan hoe de wereld er naar kijkt als je als christen een lhbtq huwelijk bezoekt..

Door het homohuwelijk te bezoeken, relativeer je de ernst van de zonde van homoseksualiteit. En daardoor sterk je de zondaars in hun zondige wandel. En verminder je de weerstand bij de gelovigen tegen deze zonde. God haat elk lhtbq huwelijk, God gruwt van de homoseksuele relatie die er door wordt genormaliseerd. Dat besef zal vervagen als je meeviert. Vervagen bij jezelf en bij anderen die zien wat jij doet.

“… Doet dan niet met hen mede … neemt geen deel aan de onvruchtbare werken der duisternis, maar ontmaskert ze veeleer, …” (Efeze 5:3-13)

5. De motivatie om het te doen deugt niet

Waarom zou je het doen?

Wat voor argumenten worden gegeven?

+ Om de relatie te bewaren

Om hem of haar te tonen dat ik hem liefheb, ook al gaat hij een zondige weg.

Maar dat is geen liefde. Je sterkt die persoon in een zondige weg die uiteindelijk leidt naar de poel die brand van vuur en zwavel.

Je kunt tegen het familielid dat deze zondige weg opgaat zeggen. “Ik heb je lief, je ben altijd welkom, maar hier kan ik als christen niet aan meedoen. ”

-Anders raak ik hem helemaal kwijt

Ik moet naar het huwelijk gaan, want anders raak ik hem of haar helemaal kwijt.

Je doel is de relatie met die persoon in stand houden, in de hoop dat het contact met jou hem of haar dichter bij God brengt. Want dan ziet die persoon dat ik een liefdevol mens ben, al sta ik niet achter zijn zondige wandel. Dat zal hem tot God trekken. Dat geeft een opening om met hem over God te spreken.

Maar zo werkt dat niet. Het relativeren van iemands zondige weg werkt juist tegenovergesteld. Je bewaart dan wellicht de persoonlijke relatie, maar die persoon raakt door jouw relativeren van de zonde verder weg van God, want hij of zij wordt door jouw gedrag gesterkt in de zondige weg.

-Ik moet de liefde van Jezus tonen in deze situatie.

Bedenk wat dat in dit geval inhoudt. Is dit de liefde van Jezus tonen?

Ik heb hem zo lief dat Ik hem feliciteer, dat ik bijdraag aan de feestvreugde. Ik heb hem zo lief dat ik meewerk aan deze daad van opstand tegen Gods scheppingsorde, aan deze ceremonie die een seksuele relatie bezegelt en normaliseert die door God schandelijk en een gruwel wordt genoemd. Een seksuele relatie die hen, als ze er in volharden, in de poel van vuur en zwavel zal laten komen.

Wat is dat voor liefde? Het is in ieder geval niet de liefde van Jezus.

6. Het is geen bijzaak

+Het is geen bijzaak als je meegaat in de normalisering van het homohuwelijk

+Het is geen bijzaak omdat er de laatste jaren een verschuiving plaats heeft binnen evangelische en reformatorische kring in de richting van acceptatie van de lhbtq levenswijze.

Sommige evangelische gemeenten zijn al volledig “inclusief” (aanvaardend). Denk aan de Mozaïek gemeenten.

Er wordt enorme druk uitgeoefend vanuit de maatschappij om lhbtq relaties te aanvaarden. Vele christenen hebben al stappen gedaan op de weg van compromis. Tegen de achtergrond van deze geestelijke strijd is de vraag of je als christen een lhbtq huwelijk kan bijwonen geen bijzaak. Besluiten om naar een lhbtq huwelijk te gaan, is een eerste stap in de richting van aanvaarding. Want door dat te doen relativeer je de ernst van zonde die in dat huwelijk wordt gevierd.

+Het is nooit een bijzaak als je op welk punt dan ook tegen het woord van God ingaat.

7. Begg gaat er met gestrekt been in door zijn harde veroordeling van zijn critici

Begg heeft in een preek gereageerd op de kritiek op zijn standpunt over het bezoeken van een lhbtq huwelijk. Vele christenen hebben hem gewaarschuwd, ze hebben uitgelegd dat hij een fout heeft gemaakt. Zijn reactie op hun kritiek is zo mogelijk nog ernstiger dan zijn foute advies. Zijn reactie maakt zichtbaar dat er bij hem een dieper liggend probleem is.

Dit is de preek: https://www.youtube.com/watch?v=t2bmFuA40T4&t=1s

7.1. Hij stelt dat de liefde gebied om een lhtbq huwelijk bij te wonen

De liefde gebied om zo’n huwelijk bij te wonen, als je uitgenodigd wordt. Al houdt hij wel enkele malen een slag om de arm, het hangt volgens hem ook af van de omstandigheden of je het wel of niet moet doen. Weet degene die je uitnodigt, dat je het er niet mee eens bent. Zo ja, dan kun je gaan.

Om dat te onderbouwen gebruikt hij de gelijkenis van de verloren zoon. Als de grootmoeder niet naar het huwelijk van haar transkleinkind was gegaan, dan had ze gereageerd als de oudste zoon uit de gelijkenis. Door naar het huwelijk te gaan, reageerde ze zoals de vader reageerde op zijn verloren zoon.

Begg wijst er op dat God een zoekende God is, Hij zoekt het verlorene. Jezus ging op bezoek bij mensen die bekend stonden als zondaar omdat hij het verlorene zocht. Dat moeten wij ook doen.

Zijn uitleg en toepassing van de gelijkenis kloppen niet.

+ Wat is de geestelijke boodschap van de gelijkenis van de verloren zoon?

De gelijkenis van de verloren zoon is onderdeel van een serie van drie gelijkenissen. Het verloren schaap, de verloren penning, de verloren zoon (Lucas 15). Jezus heeft die gelijkenissen uitgesproken in reactie op de kritiek van de farizeeën dat hij met zondaars omging (Lucas 15:1,2). Zij bekritiseerden Hem omdat hij uitnodigingen om bij bekende zondaars te komen eten aannam. Zijn antwoord op deze kritiek was dat Hij gekomen was om het verlorene te zoeken, om zondaars op te roepen tot bekering. Daarom zocht hij ze op, daarom ging hij met hen om. Daarom nam hij uitnodigingen om te komen eten aan. Want bij die gelegenheden kon hij hen onderwijzen en oproepen tot bekering. Dat had ook effect, denk bijvoorbeeld aan de bekering van Zacheus.

Jezus verweet de farizeeën hun gebrek aan bewogenheid met verloren mensen. Ze hadden er geen begrip voor dat Hij bezig was met een reddingsoperatie. Ze waren niet bewogen over de verloren mensen. Hij was bezig om mensen die beseften dat ze zondaren waren, de weg naar God te wijzen. Hij wees de farizeeën er op dat er vreugde in de hemel is als iemand als Zacheus zich bekeert, zij zouden zich daar ook over moeten verheugen. De oudste zoon staat voor de farizeeën. Hij neemt aanstoot aan het feest en aan de vreugde van de Vader over de verloren zoon die terugkeert.

+ Begg verdraait het woord van God, hij past de gelijkenis verkeerd toe

-Je kunt de uitnodiging om een homo/transgender huwelijk bij te wonen niet vergelijken met de uitnodiging om op bezoek te komen, om te komen eten. Met samen eten is niets mis, met het vieren van een homohuwelijk wel.

-De verloren zoon had berouw. Hij kwam terug, hij brak met zijn zondige levensstijl (geld verbrassen met feesten en vrouwen), hij kwam met schuldbelijdenis. “Ik zal opstaan en naar mijn vader gaan en tegen hem zeggen: Vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en tegenover u.” (Lucas 15:18)

De vader reageerde op zijn terugkeer met vreugde en richtte een feest aan. Zo moeten we ook reageren op een lhtbq mens die zich van zijn zondige weg afkeert. Maar dat is heel wat anders dan hun zondige weg vieren en normaliseren. En dat laatste doe je, als je de uitnodiging voor een lhbtq huwelijk aanneemt.

-Om de gelijkenis van de verloren zoon te laten zeggen, wat Begg in de gelijkenis leest, moet je de gelijkenis als volgt aanpassen: “De verloren zoon nodigt zijn vader uit om hem op te zoeken in het verre land. Hij nodigt hem uit om mee te komen feesten. Hij nodigt hem uit om er getuige van te zijn van hoe hij aan het feesten is (losbandig leven, vreemde vrouwen). De vader neemt de uitnodiging aan, omdat hij de relatie met zijn zoon wil herstellen. Hij wil de zoon duidelijk maken dat hij nog steeds van hem houdt, al keurt hij zijn levenswijze af. Hij hoopt dat zijn bezoek de zoon er toe zal brengen om te breken met zijn losbandige levenswijze.”

Deze toepassing van de gelijkenis van de verloren zoon, probeert Begg te “verkopen” als navolging van de zoekende liefde van God. Er is een familielid, hij leeft in een zonde die hem uiteindelijk in de hel zal brengen, als hij er mee doorgaat. Hij nodigt je uit om een ceremonie mee te maken die zijn zondige levenswijze normaliseert, bevestigt, eert en viert. Je bezoekt de ceremonie omdat je hem je liefde wil betuigen. Omdat je hem wil winnen, omdat je hoopt dat je hem of haar zo van die zondige weg af kunt halen.

7.2. Hij plaatst zijn critici in het kamp van de Farizeeën, van de oudste zoon

Sommigen van zijn critici hebben hem met zachtmoedigheid en verdriet terecht gewezen, anderen feller met verontwaardiging en teleurstelling. Hij scheert alle reacties over één kam. Als je het niet met hem eens bent, dan reageer je liefdeloos.

Als je een uitnodiging voor een lhbtq huwelijk niet aanneemt, dan reageer je als de oudste zoon, dat reageer je als een harde, liefdeloze, eigengerechtigde farizeeër. Dat is de implicatie van zijn uitleg van de gelijkenis.

7.3. Begg maakt een valse tegenstelling tussen compassie en oordeel

De preek waarmee hij zijn advies verdedigde heeft als titel: “compassion or condemnation” Bewogenheid of veroordeling. Dat is de keuze volgens hem. We moeten kiezen tussen bewogenheid en veroordelen. De uitnodiging aannemen is compassie tonen, de uitnodiging niet aannemen is veroordelen.

+ Dit is uiteraard een valse tegenstelling

Hij doet net alsof het ene het andere uitsluit. Dat is onzin en onbijbels. Jezus weende over Jeruzalem toen hij het oordeel over de inwoners aankondigde. Maar Hij wees de inwoners wel op hun zonde en onwil en wat daar de gevolgen van zouden zijn.

+ Een uitnodiging voor een lhbtq huwelijk afwijzen is een daad van compassie

Weigeren om een uitnodiging voor een lhbtq huwelijk bij te wonen is een daad van compassie, omdat je degene die je uitnodigt er door je weigering aan herinnert dat hij een zondige weg is opgegaan, een weg die naar de eeuwige verlorenheid leidt. Het is compassie als je vriendelijk maar beslist en met droefheid een uitnodiging voor een lhtbq huwelijk afwijst. En als je uitlegt waarom je de uitnodiging niet aan kan nemen. Door je weigering bepaal je de betrokkenen bij Gods wet, bij de zonde. De Geest van God is bezig om zondaren te overtuigen van zonde, oordeel en van gerechtigheid (Joh. 16:8). Door je weigering werk je mee aan het werk van Gods Geest.

Het is juist liefdeloos om door het aannemen van de uitnodiging de zonde te relativeren, waardoor de zondaar wordt gerust gesteld.

Dat is het afschuwelijke van de uitleg van Begg. Hij verdraait de gelijkenis op zo’n manier dat hij het kwade goed en het goede kwaad noemt.

7.4. Beggs lasterlijke insinuatie

Begg zei in zijn preek ook het volgende: Christenen die scherp tegen een zonde waarschuwen, worstelen waarschijnlijk zelf met die zonde. Als je er zo fel tegen bent, dan is dat, volgens hem, verdacht. Christenen die scherp tegen homoseksualiteit waarschuwen, worstelen waarschijnlijk zelf met homoseksualiteit, met hun seksualiteit. Hij insinueert dat dit ook geldt voor zijn critici die zo’n punt maken van het al of niet bezoeken van een lhbtq huwelijk. Waarom zijn ze er anders zo fel over, het lijkt we alsof ze er door geobsedeerd zijn.

Zo psychologiseert hij de kritiek op zijn standpunt.

Omdat dit zo ernstig is, geef ik hieronder het letterlijke citaat:

“Pharisees often complain loudly of sins they would be quite interested in committing themselves. Be very, very careful when you hear your pastor or your teacher whoever it is, lambasting a certain area of life, especially in the realm of morality. Time and time again, you will discover that, that loud protestation actually sadly tragically proved to be a very thin smokescreen for what was actually going on in the hearts of these people.”

(Het citaat is te vinden na 19 minuten en 50 seconden. Hier is nogmaals de link naar preek: https://www.youtube.com/watch?v=t2bmFuA40T4&t=1s )

Hij heeft eerder in de preek op zijn critici het etiket ‘farizeeër’ geplakt, door hen te vergelijken met de oudste zoon uit de gelijkenis. Die zoon staat voor de farizeeën die Jezus bekritiseerden omdat hij met zondaars omging en met hen at.

Begg’s critici vinden het lhbtq huwelijk zeer ernstig. Ze zijn fel tegen de normalisering van homoseksualiteit. En dat nu is, volgens Begg, verdacht. Wees heel, heel voorzichtig als je voorganger of een andere christen herhaaldelijk scherp tegen homoseksualiteit en tegen het aannemen van een uitnodiging om een lhbtq huwelijk bij te wonen, waarschuwt. Keer op keer zal je bij deze christenen ontdekken dat hun luide protesten in werkelijkheid slechts een zeer dun rookgordijn blijkt te zijn over wat er werkelijk in hun hart omgaat.

Als hij gelijk heeft, wat dan te denken van de apostel Paulus. Als je ziet hoe scherp Paulus in Romeinen 1 spreekt over homoseksualiteit. Was dat ook zo’n rookgordijn?

De critici zijn zo fel omdat het aannemen van een uitnodiging naar een lhbtq huwelijk de eerste stap is in het proces van het normaliseren van homoseksualiteit. Maar dat ziet Begg niet, of dat wil hij niet zien. Dat negeert hij in zijn toespraak volledig. In plaats daarvan speculeert hij over hun motivatie.

Herhaaldelijk suggereert hij dat christenen die stellen dat je als christen geen uitnodiging voor een lhbtq huwelijk kunt aannemen, dit doen omdat zij zichzelf niet zouden willen verontreinigen. Ook dit is laster. Zij gaan niet naar een lhbtq huwelijk omdat ze de zonde niet willen vieren en normaliseren. Omdat ze weten dat wat er gebeurt een gruwel is voor God. Omdat ze weten dat het aannemen van zo’n uitnodiging het “bruidspaar” zal bevestigen in hun zondige weg, een weg die uiteindelijk naar het eeuwig verderf zal voeren.

Met zijn redenering maakt hij bovendien elk scherp waarschuwen tegen welke zonde dan ook, verdacht.

7.5. Zijn afzetten tegen de Amerikaanse fundamentalisten

Hij plakt op ieder die zijn advies kritiseert het etiket van fundamentalist. De botsing over het al of niet aannemen van de uitnodiging komt, volgens hem, mede voort uit de botsing van het Amerikaanse fundamentalisme met de Engelse evangelicale stroming. Hij rekent zichzelf tot de Engelse evangelicale stroming die, volgens hem, veel genuanceerder is dan de Amerikaanse fundamentalisten. Blijkbaar zo genuanceerd dat ze geen probleem zien in het bijwonen van lhbtq huwelijken.

Hij associeert zijn critici met het fundamentalisme. Door het etiket fundamentalist te gebruiken maakt hij een karikatuur van zijn critici.

Het fundamentalisme is ontstaan in Amerika aan het eind van de negentiende eeuw en het begin van de twintigste eeuw. Het fundamentalisme was een beweging van christenen die zich verzetten tegen de vrijzinnigheid. Zij hielden vast aan de onfeilbaarheid van de Bijbel, aan de maagdelijke geboorte, aan de lichamelijke opstandig, aan de letterlijke wederkomst van Christus, aan de schepping in zes dagen. Allemaal zaken die door de vrijzinnigen werden verworpen.

De vrijzinnigen plakten op ieder die zich verzette tegen hun vrijzinnige standpunten het etiket fundamentalist. Ze vonden hen onwetenschappelijk en anti-intellectueel omdat ze de resultaten van de “wetenschappelijk” Schriftkritiek niet wilden aanvaarden. Omdat ze tegen alle “wetenschappelijk” bewijs vasthielden aan een letterlijke schepping. De vrijzinnigen schilderden de fundamentalisten af als wereldvreemd, omdat ze tegen de moderne tijdsgeest in vasthielden aan de Bijbelse moraal.

Omdat veel van hun traditionele kerken en instituten werden overgenomen door vrijzinnigen, hebben fundamentalisten zich noodgedwongen af moeten scheiden, ze zijn nieuwe kerken en nieuwe theologische opleidingen begonnen. Ze hielden daarna afstand van de vrijzinnigen. Dit is ook een punt van aanstoot voor de vrijzinnigen en tegenwoordig ook voor vele moderne evangelicals.

Het fundamentalisme was een zeer grote beweging, binnen die beweging waren er mensen met extreme standpunten. De vrijzinnigen hebben samen met de seculiere pers al die extremiteiten bij elkaar geveegd en zo het beeld geschapen van de harde, liefdeloze, huichelachtige, eigengereide, domme, anti-intellectuele fundamentalist.

En toch gebruikt Begg dit beladen begrip door zijn critici in het kamp van de Amerikaanse fundamentalisten te plaatsen. Hij doet dit omdat hij in hun standpunt de invloed van het Amerikaanse fundamentalisme herkent. In de geest van het fundamentalisme zijn, zijn critici, volgens hem, te rechtlijning. Ze zien niet in dat je de Nashville verklaring kan ondertekenen en toch kunt aanraden om een lhbtq huwelijk te bezoeken, zoals hij als genuanceerde Britse evangelical heeft gedaan.

8. Let op hun einde

“Houdt uw voorgangers in gedachtenis, die het woord Gods tot u hebben gesproken; let op het einde van hun wandel en volgt hun geloof na.” (Hebr. 13:7)

Dat geldt voor ieder die het woord brengt, ook voor Begg. We moeten niet alleen kijken naar de jaren van trouwe dienst, we moeten ook kijken naar het einde van iemands bediening. Blijft hij trouw tot het einde, tot zijn sterven.

Je kunt goed beginnen, dat lang volhouden en op het einde van je leven toch van de rechte weg af raken. Een voorbeeld daarvan is koning Salomo.

Koning Salomo begon goed, maar aan het einde van zijn leven ging het mis. De ontsporing was al eerder begonnen met een compromis. Hij ging tegen het woord van God in door vreemde vrouwen te trouwen (1 Kon. 11:1,2). Dat deed hij waarschijnlijk uit politieke overwegingen, naar de gewoonte uit die tijd. Daarna volgde het bouwen van tempels voor de afgoden van die vrouwen (1 Kon. 11:6.7). En uiteindelijk leidde dat tot het deelnemen aan de afgodendienst in die tempels. “Het was in de tijd van Salomo's ouderdom dat zijn vrouwen zijn hart deden afwijken, achter andere goden aan, zodat zijn hart niet volkomen was met de HEERE, zijn God, zoals het hart van zijn vader David.” (1 Kon. 11:4)

Misschien was Salomo het beu geraakt om een “fanatieke” fundamentalist te zijn. Misschien was hij het beu om zich altijd maar weer af te moeten scheiden van afgodendienaars, was hij het beu om ‘nee’ te zeggen tegen zijn vrouwen, als ze hem vroegen om een tempel voor hun god te bouwen, als ze hem vroegen om deel te nemen aan de eredienst voor hun afgod. Misschien heeft hij geredeneerd: “Ik kan wel deelnemen, want mijn vrouwen weten dat ikzelf in de God van Israel geloof. Ik doe het om mijn liefde voor hen te tonen, om ze te winnen, door mijn liefde voor hen zullen ze inzien dat hun goden slechts afgoden zijn en dat ik de ware God dien.”

Het ging mis in de tijd van Salomo’s ouderdom. Dat kan met iedere prediker gebeuren. Vandaar dat er staat “let op hun einde”.

Ik hoop dat het nog goed komt met Begg, maar de boosaardige wijze waarop hij te keer ging tegen zijn critici doet het ergste vrezen. Te meer daar hij zelf zijn advies in een wijder verband plaatst. Amerikaans fundamentalisme versus brits evangelicalisme.

9. Het is ernstig wat Begg doet, in het licht van de tijd waarin we op dit moment leven

Steeds meer evangelische christenen schuiven op naar het “inclusieve” standpunt over lhbtq. De verschuiving gaat meestal in stappen. Er zijn allerlei tussenfasen.

-Homoseksuele relaties afwijzen, maar toch een lhbtq huwelijk bezoeken, meevieren.

-Homoseksuele relaties afwijzen, maar verder over het onderwerp zwijgen, niet duidelijk onderwijzen wat de Bijbel er over zegt. Als je duidelijk zegt wat God van homoseksuele relaties vindt, dat het tegennatuurlijk is en schandelijk in Gods ogen, dan wordt dat wel heel erg radicaal gevonden. Als je dit verkondigt, dan scheur je de gemeente.

-Homoseksuele relaties afwijzen, maar er niet tegen optreden als gemeenteleden een homoseksuele relatie aangaan.

Beggs onbijbelse advies is een eerste stap in de richting van het opschuiven in de richting van volledige acceptatie van homoseksualiteit. Het relativeert de ernst van de zonde. Je bent het er niet mee eens, je wijst het af, maar het is nu ook weer niet zo ernstig, dat je de viering er van in een homohuwelijk moet vermijden.

Ik verwijs naar een artikel van Kevin DeYoung “Hoe kerken buigen voor inclusief denken”. Het artikel staat op de site van “Bijbels beraad m/v”. Dit is de link:

https://www.bijbelsberaadmv.nl/2022/11/17/hoe-kerken-buigen-voor-inclusief-denken/

In het artikel beschrijft hij het proces van opschuiven.

10. Gecancelled

Vanwege Begg’s advies en ook vanwege zijn reactie op hun vermaning hebben orthodox christelijke organisaties de samenwerking met hem verbroken. Zijn preken zijn bijvoorbeeld verwijderd van de site van American Family Radio. Hij is van de sprekerslijst verwijderd van de jaarlijkse Shepperd conferentie (John MacArthur, het Master’s Seminary).

Dat is terecht.

Het gaat niet alleen om dat ene verkeerd advies. Er is meer aan de hand. Het gaat ook om de gezindheid en boosaardigheid waarmee hij op kritiek heeft gereageerd. Om het openbaar worden van zijn negatieve, vijandige houding tegenover de conservatieve evangelicals. Het is ronduit schokkend om te zien hoe hij zijn advies heeft verdedigd door het verdraaien van de Schrift. Door een absurde interpretatie en toepassing van de gelijkenis van de verloren zoon. In plaats van een poging te doen hun op de Bijbel gebaseerde argumenten te weerleggen, valt hij de critici aan op hun persoon, op hun geestelijk leven, op de reinheid van hun leven.

Hij plakt het etiket van liefdeloze, hardvochtige, wettische, onmenselijke, oordelende, eigengereide, eigengerechtigde, ongenuanceerde, domme, fanatieke farizeeër en fundamentalist op de broeders die het niet met hem eens zijn op dit punt. Dezelfde etiketten die vrijzinnige en postmoderne evangelische christenen altijd weer op conservatieve evangelicals plakken.