In het begeleidende boek stelt Nicky Gumbel dat iedere christen in tongen kan spreken

 

De deelnemers aan de Alpha cursus wordt aanbevolen om ter aanvulling het boek “Een kwestie van leven” van Nicky Gumbel te lezen.

 

In het boek vertelt Gumbel uitgebreid hoe geweldig en hoe nuttig het is om als christen in tongen te spreken. En daarna stelt hij zonder omwegen dat iedere christen de gave van het spreken in tongen kan ontvangen (p. 150,151).

Ik citeer, van pagina 150, "Spreken in tongen ... deze gave .. zij is beschikbaar voor alle christenen. Er is geen enkele reden waarom iemand die deze gave verlangt, haar niet zou ontvangen."

 

Dit is een variant van het oude pinksterstandpunt. Vroeger zei men dat iedere christen in tongen behoort te spreken. Nu stelt men dat iedere christen in tongen kan spreken. Het effect is hetzelfde. Men gaat zich uitstrekken naar het spreken in tongen. In beide gevallen stelt men dat elke christen die zich daar naar uitstrekt in tongen kan spreken.

 

De leer dat iedere christen in tongen kan spreken is in strijd met de bijbel. (Voor een uitgebreide bespreking van dit onderwerp verwijs ik naar punt 10.5 van de studie over het spreken in tongen ).

 

Vanuit het beeld van het lichaam legt Paulus in 1 Kor 12:4-27 uit dat niet iedere christen dezelfde geestesgave(n) krijgt. H­ij schrijft dat God in de gemeente aller­lei mensen aangesteld heeft met verschillende geestesgaven die elkaar aanvullen. In de verzen 28-30 geeft Paulus tenslotte nog een samenvattende conclusie. In vers 28 zegt hij nogmaals dat God in de gemeente allerlei mensen met verschillende geestesgaven heeft aangesteld[1]. En dan stelt hij in verzen 29 en 30 de volgende zeven vragen[2]: "Zijn soms allen apostelen? Allen profe­ten? Allen le­raars? Allen krachten? Hebben soms allen gaven van genezing? Spreken soms allen in tongen? Vertolken zij soms allen?" Het zijn zogenaamde retorische vragen, dat zijn vragen waarvan het ant­woord aan ieder vooraf al duidelijk is. Zijn soms allen aposte­len? Nee, natuur­lijk niet want dat is in strijd met het beeld van het lichaam. Zijn soms allen profeten? Nee, natuur­lijk niet want dan zou de gemeente lijken op een lichaam dat alleen uit oog bestaat. Zijn soms allen leraar? Nee, natuurlijk niet. Spreken soms allen in tongen? Nee, natuurlijk niet.

 

Nicky Gumbel zegt in het boek ook “Niet iedere christen spreekt in tongen” (p. 150). Maar dat komt, volgens hem, omdat nog niet iedere christen gebruik had gemaakt van dit voorrecht.

 

Gumbel geeft in zijn boek een drogreden voor zijn stelling dat iedereen in tongen kan spreken (p. 150). Hij wijst op 1 Kor. 14:5 waar Paulus zegt: "Ik wilde wel dat allen in tongen spraken." Dus, zo redeneert Gumbel, als Paulus het wenst dan moet het ook mogelijk zijn. Dit is geen schriftuitleg maar schriftinleg. Hij leest er meer in dan er staat. Hij trekt er een conclusie uit die in strijd is met de logica. Immers het enige dat er staat is dat Paulus het wenst. Maar het feit dat Paulus dit wenst maakt het nog niet mogelijk. Paulus zegt op een andere plaats, in dezelfde brief, dat hij wel wenste dat alle christenen "de gave van het onge­trouwd kunnen blijven" zouden ontvangen (1 Kor. 7:7-9 en:32). Bete­kent dit nu dat iedereen die dat wil ook deze gave ook kan ontvangen? Natuur­lijk niet. Het is net zo onlogisch om uit de wens van Paulus, dat iedere christen in tongen mocht spreken, te conclu­deren dat ieder dus die gave heeft of kan ontvangen.

 

 

 



    [1]Het sleutelwoord van dit vers is "sommigen"

 

    [2]Het sleutelwoord in deze verzen is "allen."